Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

παράξενη ζωή.....


. ·

Κοίτα βρε φίλε μου να δεις
η ζωή μας πως τα φέρνει
εκεί που βλέπεις ξαστεριά
ανεμοθύελλα σε δέρνει....

τρέχεις σ'απάγκιο να κρυφτείς
βοριάς να μην σε πιάνει
και το λιμάνι που θωρρείς
όνειρο ήτανε και πάει...

παλεύεις μάταια να σωθείς
κύμματα τόσα σε πλακώνουν
σαν μια ανάσα αποζητάς
τα μάτια σου θολώνουν....

σαν καταφέρεις να σωθείς
απ'του καημού το βάθρο
τείχη χτίζεις γύρω σου
απόρθητο είσαι κάστρο.....

είν' η ζωή παράξενη
μυστήριο και μαγεία
άλλους πάει στην κορφή
κι άλλους στην δυστυχία....Γ..Κ..

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

Έλληνας και διατροφή!!!


Σάββατο πρωί σηκώθηκα και πήγα λαϊκή...
αδιαχώρητο επικρατούσε...
οι μανάβηδες να φωνάζουν δυνατά και να διαλαλούν την πραμάτεια τους..
και αν έβλεπαν και καμιά νόστιμη γυναίκα της έκαναν και κομπλιμέντα, μαζί με την διαφήμηση των προιόντων τους...
τα χαμόγελα τότε απ'όλους τους παρευρισκόμενους, πελάτες και εμπόρους πήγαιναν και έρχονταν..
γύριζαν όλοι να δουν σε ποιά απευθυνόταν...και οι μανάβηδες της λαϊκής άρχιζαν να ανταγωνίζονται ποιος θα διαλαλήσει τα δικά του οπωροκηπευτικά πιο δυνατά και ποιός θα πείσει με το ψηστήρι του την εκάστοτε κυρία..
-" εδώ τα γλυκά και νόστιμα φρούτα" έλεγε ένας σε μια τέτοια κυρία που είχε σταματήσει μπροστά στον πάγκο του και αναποφάσιστη ακόμα έλεγχε τα φρούτα...
-"πάρε κυρία μου και θα με θυμηθείς...πιο νόστιμα δεν έχεις ξαναφάει" επέμενε αυτός όσο εκείνη ακόμα δεν αποφάσιζε...
-"ακριβά τα έχεις " του λέει..
-"κυρία μου εσύ με τέτοια ομορφιά και λες τα φρούτα μου πως είναι ακριβά;"
-"τι σχέση έχει η ομορφιά μου με τα φρούτα σου ;"του απάντησε εκείνη τάχα μου τάχα πως δεν της άρεσε το κομπλιμέντο...
-"ομορφιά μου τα ακριβά αρώματα , κρύβονται σε μικρά μπουκαλάκια, το ξέρεις δεν το ξέρεις; και τα φρούτα μου είναι ακριβά επειδή έχουν και άρωμα και γλύκα...να σαν εσένα...που έχεις γλύκα πολύ και μυρίζεις όμορφα"...
χαμογέλασε η κυρία που κολακεύτηκε αρκετά από τα λόγια του μανάβη, του είπε ευχαριστώ και πριν προλάβει να κάνει κάποια κίνηση για να διαλέξει φρούτα ο απέναντι άρχισε να της λέει...
-"έλα εδώ να πάρεις...που είναι νόστιμα, αρωματικά, γλυκά και φτηνά...μην ακούς τον κόλακα που προπαθεί να σε πείσει για τα δικά του κορίτσι μου...μόνο στο ότι είσαι όμορφη έχει δίκιο...τ'άλλα είναι ψέματα...τα δικά μου είναι καλύτερα"...
μ'ένα χαμόγελο ως τ'αυτιά η κυρία διάλεξε φρούτα από τον πρώτο αφού υποσχέθηκε να αγοράσει και από τον απέναντι...α! βρε κολακεία τι κάνεις; πόσους πουλάς και πόσους αγοράζεις...
εδώ ο κόσμος καίγεται μα ο Έλληνας ποτέ δεν θα χάσει την όρεξη του για το φαγητό, τις γυναίκες και το καμάκι...
ποια κρίση καλέ; ποια Μέρκελ και Δ.Ν.Τ; ποια λίστα Λαγκάρντ; εδώ λίστες όσες θέλεις  στα χέρια των πελατών...
με ονόματα φανερά...ούτε σε τσιπάκι...ούτε σε τσεπάκι...στα χέρια τις κρατάνε...
κολοκύθια
ντομάτες
πατάτες
σέλινο
μαϊντανό
κρεμμύδια
μήλα
αχλάδια
πορτοκάλια
πιπεριές
καρώτα
ψάρια 
κρέας...
θες και άλλα ονόματα; 
Το φαγητό είναι η απόλαυση του Έλληνα..η καλή παρέα..το ουζάκι ή τσιπουράκι ακόμα και το κρασάκι...
μεζεδάκια να'χει και τι στον κόσμο...ακολουθούν την παροιμία μας "η φτώχεια θέλει καλοπέραση" και καλοπερνά ο Έλληνας...ακόμα και αν αυτό που τρώει είναι φτωχικό ...το απολαμβάνει...ακόμα και με μια φέτα ψωμί ζεστό με μπόλικο ελαιόλαδο που είναι γνήσιο , ελληνικό και φημισμένο εδώ...
Ελληνική διατροφή χωρίς ελαιόλαδο δεν υπάρχει..άσε που είναι φάρμακο...έτσι λένε οι γιατροί...όχι βούτυρα που δημιουργούν χοληστερίνη...μόνο αγνό παρθένο ελαιόλαδο..σήμα κατατεθέν της Ελλάδας...φάτε άφοβα...άλλωστε γι'αυτό δεν έρχονται οι ξένοι στην χώρα μας; για το κλίμα μας, την θάλασσα μας, το λάδι μας, το μπουζούκι μας, την φιλοξενία μας και τον καταγάλανο ουρανό μας...γι'αυτό και μας ζηλεύουν άλλωστε...

                                                                                                  Γεωργία Καρλαύτη....


Αυτό το κείμενο το έγραψα με αφορμή την φίλη μου Αλεξάνδρα Θυμιανού!! ήθελε να βάλει κάποια  κείμενα σε τεύχος περιοδικού του Δήμου Αργυρούπολης ...Ελληνική διατροφή...μου ζήτησε να είναι χιουμοριστικό κάπως...δεν ξέρω αν τα κατάφερα...την ευχαριστώ για την τιμή και την ευκαιρία να γράψω κάτι έξω από τα δικά μου κλισέ και δεδομένα...Αλεξάνδρα σ'ευχαριστώ πολύ...καλή επιτυχία στο περιοδικό που θα κυκλοφορήσει όπως είπες και στην Γερμανία..

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Σε καρτερώ!!!


Σαν το καράβι που χτυπά 
το κύμα τ'αγριεμένο
με χτύπησε  μοίρα μου
μ'είχε απωθημένο...

με λύγισε , με τσάκισε
μου' κοψε τα φτερά μου
και να πετάξω δεν μπορώ
παρά στα όνειρα μου....

τρέχουν τα δάκρυα βροχή
ματώνει η καρδιά μου
αναστενάζω και πονώ
μα φεύγεις μακριά μου...

δεν με λυπάσαι μάτια μου
πίσω σου δεν κοιτάζεις
όση αγάπη σου'δωσα
αλλού εσύ μοιράζεις....

σε καρτερώ αγάπη μου
με μάτια βουρκωμένα
όταν αγάπη δεν θα βρεις
εκεί που πας στα ξένα....

εμένανε να θυμηθείς
κοντά μου να γυρίσεις
και σου υποσχομαι ποτέ
δεν θα μετανοήσεις....Γ.Κ..

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

ΜΙΑ ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΉ ΙΣΤΟΡΊΑ!!! ·



  Η πολύ λεπτή  γυναίκα που καθόταν απέναντι μου στο τραμ-  ήταν σαραντάρα και βάλε- φορούσε ένα δαντελένιο καλσόν φτηνής ποιότητας, χρώματος λευκού και γεμάτο τρύπες ..
ένα φόρεμα καταπράσινο, φτηνή απομίμηση τουαλέτας-αν μπορείς να το πεις έτσι- με την εμπρός μεριά του γεμάτο πούλιες, της ίδιας απόχρωσης, κοντό,μίνι μιλάμε μέχρι εκεί πάνω και φθαρμένο...φαινόταν πολυφορεμένο...ξανθά μαλλιά, πλατινέ με ένα κοκκαλάκι πράσινο σε σχήμα τριαντάφυλλου....ένα επίσης φτηνό, γούνινο ζακετάκι σε χρώμα πορτοκαλί φωσφοριζέ....μπότες μαύρες σε ιμιτασιόν λουστρίνι....τσαντάκι μαύρο και αυτό ιμιτασιόν λουστρίνι.. βαμένη έντονα με πράσινη σκιά γύρω-γύρω από τα μάτια και κατακκόκινο κραγιόν...αν έδιναν βραβεία της πιο κακοντυμένης γυναίκας , είμαι σίγουρη πως θα έπαιρνε το πρώτο....και όλα αυτά μέρα μεσημέρι στην Αθήνα...
  Κρατούσε στα χέρια της ένα μαραμένο λουλούδι, αγνώστου είδους όπως είχε καταντήσει το καημένο και ένα κινητό που όλο και του έριχνε ματιές λες και θα χτυπούσε αν το κοιτούσε επίμονα και χαμογελούσε μόνη της λες και της έλεγε κάποιο αστείο ο διπλανός της...όμως όχι...δίπλα της καθόταν μια γριούλα που καλά-καλά δεν έβλεπε μπροστά της...κοίταξα από την άλλη πλευρά στα δεξιά της...ένας νεαρός  καθόταν, αλλά αυτός κρατούσε την κοπελιά του αγκαλιά και την φιλούσε....οχι...όχι κανείς δεν της έλεγε τίποτα...χαμογελούσε μόνη της....ήταν τόσο αστείο το θέαμα της ίδιας και της συμπεριφοράς της που ασυναίσθητα χαμογέλασα και εγώ...αλλά μαζί της...ειρωνικά θες να το πεις; πες το...
  κάποια στιγμή, εκεί που σκεφτόμουν πόσα κρύβει μέσα του κάθε ένας από μας και πόσο είναι εύκολο, ειδικά στις μέρες που ζούμε, να στρίψει η βίδα που κρατάει τον εγκέφαλο μας στην θέση του, μπήκε στο τραμ μια άλλη γυναίκα...το άκρως αντίθετο από την άλλη γυναίκα..αυτή ήταν θεόχοντρη και με ντύσιμο ζητιάνας...στην ίδια ηλικία της προηγούμενης γυναίκας...κλαψούριζε και παρακαλούσε για χρήματα επειδή  όπως έλεγε είχε ψυχολογικά προβλήματα και δυο μικρά παιιδιά να θρέψει, δυο και τεσσάρων ετών...η πρώτη γυναίκα σηκώθηκε , προφανώς έφτανε στην στάση που θα κατέβαινε υπολόγισα...μα δε...μόνο για να τραβήξει την προσοχή ήταν ...τότε η άλλη γυναίκα , η ζητιάνα, άρχισε να εγκωμιάζει την "ομορφιά" της και τα προσόντα της....τι κουκλάρα την έλεγε..τι τύφλα να έχει η Αννίτα η Πάνια μπροστά της και όλα τα μανεκέν και οι σταρ Ελλάς κατά καιρούς...τι πως αν ήταν άντρας θα την έκλεβε..τα χαμόγελα-κάπου ακούστηκαν και δυνατά γέλια-έπαιρναν και έδιναν..
   η ζητιάνα ξέχασε τον λόγο που είχε μπει στο τραμ και συνέχισε να εγκωμιάζει τα "κάλλη" της άλλης  γυναίκας...και η άλλη όλο καμάρι και χαμόγελο πια μέχρι τα αυτιά ψήλωνε σε κάθε κομπλιμέντο της ζητιάνας κατά δέκα πόντους...μέχρι που κατέβηκε έπειτα από δυο στάσεις δεν χωρούσε να βγει από το τραμ...να σκεφτήτε έσκυψε μπας και χτυπήσει το κεφάλι της στην οροφή της πόρτας...
η άλλη , η ζητιάνα (την αναφέρω έτσι για να καταλαβαίνεται σε ποια αναφέρομαι κάθε φορά) κάθισε σε μια άδεια θέση και συνέχιζε να έχει ξεχάσει τον λόγο που είχε  μπει..άρχισε μάλιστα και τα τραγούδια με πρώτο και καλύτερο το "σήκω χόρεψε κουκλί μου"και συνέχισε με άλλα τραγούδια...μέχρι που κατέβηκα εγώ το ρεπερτόριο της είχε εμπλουτιστεί με διάφορα τέτοια λαικά άσματα...και δεν ξεχνούσε ανάμεσα στα τραγούδια να συνεχίζει να θαυμάζει και να εγκωμιάζει την άλλη γυναίκα και ας είχε κατέβει δυο-τρεις στάσεις νωρίτερα...
  σκέφτομαι λοιπόν πως οι άνθρωποι δεν θέλουν και πολύ για να σαλτάρουν ή να το παίξουν δυστυχείς μπροστά στους άλλους και να τους θεωρήσουν εύκολα θύματα...αυτό το λέω γιατί όταν κάποιος νεαρός την κοιτούσε,  κουνώντας αποδοκιμαστικά το κεφάλι του, καθώς εκείνη  τραγουδούσε, του είπε χαρακτηριστικά πως "η φτώχεια θέλει καλοπέραση", έτσι είπε της έλεγε η γιαγιά της...και σκέφτηκα πως το ίδιο έλεγε και η δική μου η γιαγιά-από την πλευρά της μάνας μου, η οποία ήταν σκληρή γυναίκα που ήθελε να γίνεται πάντα το δικό της και να είναι το επίκεντρο της προσοχής όλων μας-και αναρωτήθηκα μπας και είχα συγγένεια μαζί της; ...."λες -είπα από μέσα μου- να ήταν αδελφές η γιαγιά της και η γιαγιά μου"; ρε  μπας  και ήταν;
  και τι ακόμα θα δουν τα μάτια μας και θα ακούσουν τα αυτιά μας Κύριε των Δυνάμεων....
   Καλησπέρα σας φιλαράκια μου...

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

ΤΕΛΟΣ ΧΡΟΝΟΥ,ΑΡΧΗ ΝΕΟΥ ΚΑΙ ΝΕΑΣ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!



 

 Και ναι λοιπόν! Σε λίγες μέρες τελειώνει ο χρόνος...ένας χρόνος που έδωσε χαρές και πίκρες!η μεγαλύτερη η δική σου...πίκρα εννοώ...η δική μας ιστορία τελείωσε στις αρχές του μήνα...όταν σ'έπιασα να ερωτοτροπείς και να πουλάς αγάπες και λουλούδια σε καμιά δεκαριά...ξανά...για πολλοστή φορά...άσχετα αν εσύ αρνήθηκες τα πάντα...μα τα γεγονότα...τα μηνύματα τόσο στο κινητό σου όσο και στο φβ σε πρόδωσαν και δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία...
 Πάντα άπιστος...ανώριμος...ψεύτης...υποκριτής...μα πάνω απ'όλα παρτάκιας...τα ήθελες όλα...τον σκύλο χορτάτο μα και την πίτα ολόκληρη...εμένα για την βολή σου...για να έχεις δυο χέρια να σε φροντίζουν όταν επισκεπτόσουν τον τόπο σου τον πατρικό...δυο χέρια να σε αγκαλιάζουν...ένα κορμί να σου κρατά ζεστό το κρεβάτι...μια γυναίκα που σε βοηθούσε σε όλες σου τις δουλειές...και εσύ δεν εκτίμησες τίποτα...
  Μα  έλα όμως που ο θεός αγαπά τον κλέφτη , μα και τον νοικοκύρη; έτσι με έφερες να μείνω στον τόπο σου γιατί έλεγες πως θα ήταν ευκολότερα να βλεπόμαστε...και με έθαψες ζωντανή στην ερημιά και την απομόνωση...να είσαι σίγουρος για μένα...πως δεν θα με πάρει κανείς από σένα...
βλέπεις δεν είναι εύκολο να χάσει κανείς την κότα με τα χρυσά αυγά...και εσύ να είσαι ελεύθερος να ερωτοτροπείς χωρίς φειδώ....
 Ευτυχώς για μένα που σε ανακάλυψα πάλι...και έδωσα το οριστικό τέλος...μα να ξέρεις πως σαν εμένα δεν θα βρεις...όλες όσες έρθουν μαζί σου θα είναι ερωμένες πολυτελείας...καμία δεν θα κάνει ότι εγώ...και καμιά δεν θα σε αγαπήσει όπως εγώ...όλες στο τέλος θα σε εγκαταλείπουν μόλις θα ανακαλύπτουν τον άστατο, ανώριμο και ανήθικο χαρακτήρα σου!
 Ή θα τις εγκαταλείπεις εσύ γιατί θα τις συγκρίνεις με μένα...αλλά εγώ θα είμαι αλλού...στην αγκαλιά του Δημήτρη...τον θυμάσαι τον Δημήτρη; πάντα με αγαπούσε...πάντα με σεβόταν...ποτέ δεν με μείωσε σαν γυναίκα...σαν οντότητα...ποτέ δεν με απάτησε όσο είμαστε μαζί...λάθος μου που τον χώρισα πριν μια πενταετία, επειδή θεώρησα υπερβολική την απαίτηση του για συμβίωση....
  Προχτές με πήρε πάλι τηλέφωνο...ήθελε να δει πως είμαι...του τα είπα όλα για μας...δεν θα σου πω τους χαρακτηρισμούς που σου απέδωσε...θα με κόψει η λογοκρισία...θα σου πω  μόνο πως ζήτησε να βρεθούμε πάλι και να  τα βρούμε γιατί δεν έπαψε ποτέ να με αγαπάει...έτσι λοιπόν αύριο εγκαταλείπω τον τόπο σου και επιστρέφω στον δικό μου...στο σπίτι μου...στον Δημήτρη μου που κατάλαβα πια πως ήταν πολύ πιο ΚΥΡΙΟΣ από σένα και ΑΝΤΡΑΣ με αισθήματα ...
  Η δική μας ιστορία τελείωσε ...μην μου τηλεφωνείς...όχι από συνήθεια, όπως έκανες τον τελευταίο χρόνο...κακή συνήθεια...πρέπει να την κόψεις...ούτε επειδή με φοβάσαι...ξέρεις εσύ γιατί....το τηλέφωνο έκλεισε οριστικά και δεν ανοίγει ποτέ ξανά...θα αρχίσω νέα ζωή...νέα ιστορία...νέα όνειρα θα μου κρατάνε συντροφιά...και αυτή την φορά στην αγκαλιά του Δημήτρη...τα πιο ωραία όνειρα εκεί θα δω...
και τα πιο αληθινά...νέα χρονιά...νέα ζωή για μένα...αρχίζοντας από αύριο που αποχαιρετώ τον τόπο και το σπίτι σου...για πάντα..
 Η πόλη μου, το σπίτι μου και ο Δημήτρης με περιμένουν για μια νέα ολόφρεσκη και αληθινή ζωή...όχι σαν την δική σου την ψεύτικη...είδες; άρχισα να σε συγκρίνω εγώ τώρα...όπως κάποτε θα κάνεις εσύ για μένα...μόνο που εγώ σε συγκρίνω και σου βρίσκω αρνητικά στοιχεία...εσύ μόνο θετικά θα μου βρίσκεις όταν θα με συγκρίνεις με άλλες......και αυτή ήταν και θα είναι πάντα η διαφορά μας...
  Τα παιδιά χτυπούν και ψέλνουν τα κάλαντα...Χριστούγεννα εν όψει...το πνεύμα των Χριστουγέννων (ποτέ δεν το είχα πιστέψει-ούτε όταν ήμουν παιδί-)ήρθε και μου άλλαξε την ζωή...μου άνοιξε τα μάτια και είδα καθαρά...
 Εύχομαι πάντα αυτό το πνεύμα να κυκλοφορεί ανάμεσα μας...να βοηθά όσους το έχουν ανάγκη...και εγώ το είχα...και μου έστειλε δυο θαύματα με λίγες μόνο μέρες διαφορά...αυτό ήταν το πρώτο...το δεύτερο; α!!!αυτό σε άλλο επεισόδιο...προσεχώς....
 ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!!ΟΜΟΡΦΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ (ΕΧΟΥΜΕ)ΑΓΑΠΗ, ΕΙΡΗΝΗ, ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΑΓΝΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΑΠΆΜΕ!
   ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!
  ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑ!!!

ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ!!!


Φάνηκες σαν όαση
στην έρημο της ζωής μου
έσκυψα να πιω νερό
μα στέρεψες πηγή μου...

Οφθαλμαπάτη ήσουνα
μα πίστεψα σε σένα
δεν ήξερα αγάπη μου
πως ήσουν ένα ψέμα...

Μοίραζες κι αλλού νερό
και λόγια με αγάπη
και όσα σε μένα έλεγες
ήταν μόνο  απάτη..

Στην ερημιά με ξέχασες
να ψάχνω για ελπίδα
οφθαλμαπάτες έβρισκα
νερό ούτε  ρανίδα...

Ψάχνοντας να βρω νερό
βρήκα την αλήθεια
που έθαψες από καιρό
σε άλλα παραμύθια...

Κατάντησε το ψέμα σου
να είναι η αλήθεια
αγαπάς να λες συχνά
μονάχα από συνήθεια...

Αλίμονο σε όλες αυτές
που πίστεψαν στα λόγια
μάτωσε η καρδούλα τους
κλαίει με μοιρολόγια...Γ.Κ

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!!

Ευτυχία είναι ένα κορμί ξαπλωμένο δίπλα σου...
ένας ώμος να ακουμπήσεις στα δύσκολα και στα εύκολα...
μια καρδιά που να χτυπά σε κάθε σου άγγιγμα...
να νιώθει τις αγωνίες σου...
δυο χέρια να σε φροντίζουν...
να σε χαϊδεύουν....
να σε αγκαλιάζουν...
να σε κρατάνε...
δυο χείλη να σε φιλούν...
να σου ψιθυρίζουν όμορφα λόγια...
να σου μιλάνε για τούτα και για κείνα...
μια ψυχή να σε νοιάζεται...
να σε αγαπά.....
όλα αυτά σ'ένα σώμα...σ'έναν άνθρωπο...
τον δικό σου άνθρωπο!!!!
τα πολλά σε κατσιάζουν...
σε γερνάνε....
σε έχουν για παιχνίδι!!!
όλα αυτά μαζί ΕΣΥ!!!
Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!!!!
Γ.Κ.