Ξεφυλλίζοντας το...παρελθόν.....

  Όταν αποφάσισα την ζωή μου να πάρω στα χέρια μου,να κάνω τις δικές  μου επιλογές,σκεφτόμουν πως ίσως η μοίρα μου να άλλαζε....

  Μετά από τόσων χρόνων δάκρυα,πόνου και δυτυχίας,ίσως είχε έρθει η στιγμή να γελάσω,να χαρώ, να ευτυχίσω....

 Πέρασαν μήνες,χρόνια μέχρι να σταθώ στα πόδια μου,να αποκτήσω αυτοπεποίθηση και να δω ξανά τον ήλιο να βγαίνει...

 Φωτεινός και για μένα επιτέλους...με τον ερχομό σου στην ανίερη ζωή μου.....

 Και γέλασα,πίστεψα,χάρηκα ,ευτύχησα...χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είχαμε και τις κακές στιγμές μας...

 Πίστευα και πιστεύω πως πάντα μου έδινες την αφορμή,την αιτία,να βασανίζομαι....να με βασανίζεις....

 Ίσως ήθελες να δεις πόσο σε αγαπούσα....το είδες και σιγουρεύτηκες....χάρηκες....

  Μα φαίνεται η κακή μου μοίρα, με ζήλεψε...άθελά σου αυτή την φορά με πλήγωσες....με πρόδωσες....με σκότωσες.....

  Φανέρωσες αισθήματα για την πρώτη και μοναδική σου αγάπη...την γυναίκα σου.... αυτή που έλεγες πως δεν αγαπάς πια...πως δεν σε αγαπά ούτε αυτή...πίστεψα στα λόγια σου....

  Ότι αποζητάς αγάπη,συναίσθημα....πράγματα που σου έλειψαν...που στερήθηκες....μα δεν ήταν έτσι ακριβώς...

  Μια οποιαδήποτε αγκαλιά έψαχνες,να μπεις ,να κρυφτείς, να ονειρευτείς....πως αγκαλιάζεις εκείνην......

  Ένα σου "γράμμα" με τα παράπονά σου,τα θέλω σου ,τον έρωτά σου,- που ήθελες να στείλεις μα δεν το έστειλες-και άθελα σου έπεσε στα χέρια μου ,μια εξομολόγηση σε εκείνην,με έκανε να δω αλλιώς τα πράγματα.....

  Το σοκ μεγάλο για μένα....Θέε μου!!τι ντροπή!! Τι κατάντια!  έπεσα από τον ουρανό στη γη....αναγκαστικά ....Ανώμαλη προσγείωση λέγεται στην γλώσσα των ιπτάμενων....

  Και εγώ ήμουν "ιπτάμενη",μα χωρίς βασική εκπαίδευση....ή μήπως ξεροκέφαλη; "πέταξα" χωρίς αλεξίπτωτο....και τώρα; προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου....ποια κομμάτια μου δηλαδή; από τόσο ψηλά που ήμουν μόνο στάχτες απόμειναν....

 Είχα χρόνια να κλάψω......δεν είχα δάκρυα....νόμιζα....τότε τι είναι αυτά που τρέχουν; "Ανόητη!! αίματα είναι....τα δικά σου....μα έχουν σκορπίσει και δεν μπορείς να τα σκουπίσεις....

 Τώρα που πέθανες,που χάθηκες κατάλαβες πως δεν ήσουν άξια για αγάπη....δεν άξιζες να αγαπηθείς"....

  Πόση αλήθεια!! 

  Κανείς ποτέ δεν με αγάπησε...αλήθεια.....φαίνεται κάποια κατάρα σέρνω .....να αγαπώ και να μην αγαπιέμαι......από κανέναν.....ποτέ...ποτέ...ποτέ....

 Όμως εγώ δεν θα συνεχίσω να ψάχνω την αγάπη....δεν θα χωθώ σε κάποια αγκαλιά τρέφοντας μάταιες και φρούδες ελπίδες....όχι πληγώνοντας ανθρώπους....

   Αυτό το αφήνω σε σένα...δικό σου προνόμιο....δική σου επιλογή.......δική σου τακτική.....

Η μάχη της ζωής της!

•   Η  Τζία άρχισε την αποτίμηση της ζωής της με την αναπόληση των γεγονότων. Έπρεπε να δώσει άλλη μια μάχη με τον εαυτό της  και με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Ήθελε να ξορκίσει το κακό,να κλείσει τις πληγές που ίσως είχαν μείνει ανοικτές και να σταματήσει την αιμοραγία από τα τραύματά της. Ευχόταν να τα καταφέρει. Αυτά τα φαντάσματα την στοίχειωναν  κάθε μέρα και δεν την άφηναν σε ησυχία. Της τάραζαν τον ύπνο, της έξυναν τις πληγές. Η μάχη προβλεπόταν σκληρή. Το ήξερε πως δεν θα ήταν εύκολο. Μα το τόλμησε, άρχίζοντας με τα πιο ανώδυνα έφτασε στα επώδυνα. Πίστευε πως δεν θα πονούσε τόσο. Πως θα τα  έβλεπε πια αποστασιοποιημένη, δεν θα μάτωνε...γελάστηκε όμως....
•   Ο πόνος ήρθε οξύς να της θυμίσει πως είναι ζωντανή, πως τίποτα δεν έχει ξεχάσει, μα συνέχισε και συνεχίζει. Σκουπίζει το αίμα από τις πληγές της, δένει πρόχειρα τα τραύματά της και προχωρεί με το κεφάλι ψηλά.. Έχει δώσει πολλές μάχες,έχει κερδίσει μερικές μα τον πόλεμο δεν τον κέρδισε ποτέ.  Σκόνταφτε τυφλωμένη από το αίμα της,μα την σήκωνε  πάλι στα πόδια της η οργή της. Η οργή της επιβίωσης, της αδικίας, της υπερηφάνειας και της αξιοπρέπειας.
•   Είχε απώλειες σε όλες της τις μάχες. Σοβαρές απώλειες. Τώρα το μόνο που ευχόταν ήταν  στην μάχη αυτή να έχει τις λιγότερες. Να βγει και πάλι νικήτρια,  με το κεφάλι ψηλά. Να διώξει όλα όσα την εμποδίζουν να δει καθαρά, να ξαναβρεί τον εαυτό της, το γέλιο, την χαρά της και τα μάτια της να λάμψουν από ευτυχία. 
•   Αυτά τα μονίμως μελαγχολικά μάτια έπρεπε επιτέλους να γλυκάνουν  και το  γέλιο της να βγαίνει από την ψυχή της και να φωτίζει το πρόσωπό της. 
•   Της το εύχομαι ολόψυχα......Κουράγιο Τζία!! Μην  σταματάς αυτή τη μάχη..Τελείωσέ τη!!!Είναι δική σου η μάχη ,δικός σου ο πόλεμος μα δική σου και η νίκη!!!

Η ζωή μας κύκλους κάνει!

• όταν τίποτα δεν περιμένεις ν'άλλάξει στη ζωή σου
• όταν  το δάκρυ νομίζεις πως έχει στερέψει,όταν λες δεν πονάω πιά
• όταν η καρδιά νομίζεις δεν χτυπά και πως το αίμα έχει παγώσει
• έρχεται κάτι και σου αλλάζει τις θεωρίες σου 
• αφήνεις ελεύθερο τον εαυτό σου ν'αγαπήσει πάλι
• το αίμα σου να κυλήσει ζεστό μέσα στις φλέβες
• η σκέψη σου να ταξιδεύει σ'εκείνον
• η καρδιά σου να κοντεύει να σπάσει από την προσμονή 
• πότε θα τον δεις, πότε θα τον αγκαλιάσεις
• ν'ακούσεις να σου λέει το σ'αγαπώ 
• και συ να λιώνεις,να πιστεύεις
• να βρίσκεσαι στον έβδομο ουρανό μαζί του
• ξαφνικά να αισθάνεσαι πως αιωρείσαι
• πως είσαι στο κενό, μόνη
• σ'έχει αφήσει και πέφτεις 
• πέφτεις......πέφτεις.....πέφτεις
• και πληγώνεσαι ,πονάς πάλι 
• και το νιώθεις πως η ζωή μας κύκλους κάνει
• τίποτα δεν αλλάζει, στα ίδια ξαναγυρνάς...
• μα λες το έζησα και αυτό
• έμαθα πως δεν είμαι  μια ζωντανή-νεκρή
• πονάω,ματώνω,κλαίω
• άρα ΖΩ!!!!!!!

Δίλημμα!!

• Καθισμένη στο παγκάκι του πάρκου, σκεπτική,
• με το βλέμμα απλανές σκεφτόταν τι να κάνει.
• Ήταν μαζί  κοντά δέκα χρόνια,πέρασαν  καλά μα και δύσκολα
• Ο έρωτας τους εξανεμίστηκε σαν την πρωινή δροσιά 
• πάνω στο γρασίδι μόλις βγει ο ήλιος 
• δεν νιώθει τίποτα να την ενώνει,να την κρατά
• ερωτεύτηκε κάποιον άλλον,τον αγαπά,τον θέλει
• θέλει να φύγει μαζί του,να νιώσει πάλι την καρδιά της να χτυπά
• μα πως να φύγει,πως ν' αφήσει πίσω της 
• τον άνθρωπο που κάποτε αγάπησε;αν τον αγάπησε...
• πως ν'αφήσει το "σίγουρο" για να ζήσει μια χείμαιρα;
• κρυφά τον συναντά, κρυφά τον αγκαλιάζει
• δεν ξέρει τι να κάνει,τι ν'αποφασίσει
• και παλεύει με τον εαυτό της,με τα θέλω και τα πρέπει
• ποιο είναι το σωστό και πιο το λάθος
• δίλλημα μεγάλο έχει και ποιός να της πει 
• αυτό είναι το σωστό και όχι τ'αλλο;
• κορίτσι μου όλα στην ζωή εφήμερα είναι
• ζήσε την στιγμή,το πάθος ,τον έρωτά σου
• χωρίς να κρύβεσαι,χωρίς να ντρέπεσαι
• και αν καταλάβεις πως αργότερα δεν είναι αυτό 
• που περίμενες τι πειράζει;
• θα 'χεις ζήσει  την στιγμή, θα έχεις πιει και αυτό το ποτήρι
• δεν θ'αναρωτιέσαι κάποτε πως θα ήταν, αν το είχες κάνει
• να μην μετανιώνεις γι'αυτό που επιλέγεις
• μα για ότι δεν επέλεξες,για ότι δεν δοκίμασες....
• για αποφάσεις που δεν πήρες........
• Να τολμάς....η τύχη είναι με τους τολμηρούς!!!

Μα εις μάτην!

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΣΤΕ ΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ Η ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ..

ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟ....ΠΡΟΣΘΕΤΕΙΣ,ΑΦΑΙΡΕΙΣ,ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΙΡΕΙΣ......

ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΤΑ ΒΡΙΣΚΩ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ,ΝΑ ΕΤΣΙ ΣΤΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΟΛΑ ΑΝΑΠΟΔΑ.....ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΠΟΥ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΕΚΑΝΕΣ ΛΑΘΟΣ....ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ......ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΣΟΥ....ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.......ΚΑΙ ΛΕΝΕ:ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ....ΤΟΝ ΔΕΣΑΜΕ ΤΟΝ ΓΑΙΔΑΡΟ ΜΑΣ.......ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΣΥ ΠΟΝΑΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΕ ΠΑΤΑΝΕ...ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΕ ΞΕΧΝΑΝΕ.......ΠΟΥ ΣΕ ΘΕΩΡΟΥΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟ....ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΖΕΙΣ ΜΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΣ....ΚΑΙ ΠΟΝΑΣ ΔΙΠΛΑ......

ΚΑΙ ΜΑΤΩΝΕΙΣ,ΛΙΩΝΕΙΣ,ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ........ΚΑΙ ΛΕΣ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ......ΠΟΥ ΑΦΕΘΗΚΑ,ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑ,ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΗΚΑ,ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ,ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΗΤΑΣ   ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΠΟ  ΚΑΝΕΝΑΝ ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΣΕΝΑ.....ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΕΣΕΝΑ.....ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΛΙΩΣ.....ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΕΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ......ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΘΑ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.....ΜΑ ΕΙΣ ΜΑΤΗΝ......ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΠΟΝΑΣ.......ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ......ΝΑ ΛΙΓΟΣΤΕΨΕΙ Ο ΠΟΝΟΣ........ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΕΝΑ......ΠΑΡΕΑ ΜΟΝΙΜΗ ΠΙΑ Η ΜΟΝΑΞΙΑ.......ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΑΣ,ΤΗΝ ΖΗΤΑΣ......

Γυναίκα: μια παρεξηγημένη έννοια ή είναι έτσι;

 ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ,ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΧΤΕΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΦΙΛΟ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΝ ΑΛΛΟΥ,ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΧΤΕΣ ΚΑΤΑΛΗΞΑΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ.......ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΣ ΗΡΘΑΝ ΣΕ "ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ".....ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΔΡΑΤΤΟΜΑΙ ΤΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ,ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ,ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΩ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ......ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΤΕ Η ΝΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ.Η ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΤΕ ΟΣΟΙ ΔΙΑΦΩΝΗΤΕ......ΛΟΙΠΟΝ ΚΥΡΙΟΙ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΛΕΩ ΤΑ ΕΞΗΣ:ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΙΣΩΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ:ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΕΝΝΙΕΣΤΕ.ΑΥΤΗ ΣΑΣ/ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ,ΜΑΣ ΑΦΡΟΥΓΚΑΖΕΤΑΙ,ΜΑΣ ΑΓΑΠΑ,ΜΑΣ ΧΑΙΔΕΥΕΙ,ΜΑΣ ΜΑΛΩΝΕΙ ΚΛΠ.....ΕΙΝΑΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ-ΜΑΝΑ....Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΙΑΚΗ ΒΟΗΘΟΣ ΣΑΣ{ΠΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΛΥΤΩΝΕΤΕ;}ΜΑΓΕΙΡΙΣΣΑ{ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ-ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΤΕ  ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ ΣΑΣ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΠΕΘΥΜΑΤΕ}ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ{ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ}ΝΟΣΟΚΟΜΑ{ΣΤΟΡΓΙΚΗ,ΠΕΡΙΠΟΙΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΘΥΜΗ,ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ,ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΦΗΜΙΖΕΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΙ Σ'ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ, ΚΑΝΕΤΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ}....ΑΡΡΩΣΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ,ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ-ΜΑΝΑ-ΣΥΖΥΓΟΣ-ΕΡΩΜΕΝΗ....ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙ ΟΥΤΕ Ν'ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ.......ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΜΗΤΕΡΑ,ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ,ΔΑΣΚΑΛΑ,ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ.......ΣΚΕΦΤΗΤΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΜΗΤΕΡΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.....ΚΑΙ ΙΣΩΣ, ΛΕΩ ΙΣΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΟ{ΙΣΩΣ ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΕΚΛΑΒΟΥΝ ΕΤΣΙ}ΜΗΝΥΜΑ.......ΧΑΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΛΙΓΗ ΑΓΑΠΗ,ΛΙΓΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΟΥΜΕ ΕΙΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΠΛΟΥΝ.......ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.......

Η καλύτερη μου φίλη, η μοναξιά!

πως μπορεί κάποιος να μπορεί να σε στέλνει στον ουρανό,στα σύνεφφα και μετά απότομα να σε προσγειώνει στη γη.....και μάλιστα χωρίς αλεξίπτωτο.....άντε μετά εσύ να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να τα συναρμολογήσεις.....και ν'άρχίσεις απο την αρχή...δεν μπορώ άλλο......δεν αντέχω.......στο χέρι μου είναι να δώσω ένα τέλος....οριστικό αυτή τη φορά.....και να συνηθίσω πάλι στα ίδια.......στην μοναξιά μου....η καλύτερη μου φίλη.....δεν με πρόδωσε,δεν με πλήγωσε ποτέ.........ήταν πάντα εκεί για μένα......