Στις τέσσερις φίλες...Κατερίνα,Νατάσα, Σταυριάνα, Γιώτα....

Τέσσερις φίλες γίνανε

πολύ αγαπημένες,

όρκο έδωσαν βαρύ.....

να μείνουν ενωμένες!

Απ'το Γυμνάσιο μαζί

τελειόφοιτες πια Λυκείου,

τις ένωσαν ιδανικά

και ενθύμια σχολείου....

Η Κατερίνα θά'θελε

μωράκια να φροντίζει

και η Νατάσα από κοντά

δασκάλα, το ελπίζει....

Φιλόλογος η Σταυριάννα

τις γνώσεις της να δίνει,

η Γιώτα  πάει για γιατρός

τον πόνο ν' απαλύνει.....

Και σαν οι δρόμοι χωριστούν

χαμένες πια στο πλήθος,

θα θυμηθούν τον όρκο τους....

είναι παιδιά με ήθος!

Να βρεθούν ξανά μαζί

σε μια δεκαετία,

να θυμηθούνε τα παλιά

με πρώτη ευκαιρία...

Τάξανε στην Παναγιά 

δύναμη να τους δίνει

και τ'όνειρό τους εύχονται

αληθινό να γίνει!

Το Σ'ΑΓΑΠΩ" το έγραψα.....Αφιερωμένο....

Φλεβάρης μήνας  ήτανε,

όταν  γνωριστήκαμε,

με πήρες αγκαλιά

αμέσως φιληθήκαμε...

Απ΄το πρώτο ραντεβού,

μου είπες "σ'αγαπάω",

σου είπα μάτια μου ,

πόσο πολύ σε πάω....

Το "σ'αγαπώ" περίμενες,

απάντηση από μένα,

δεν γνώριζες αγάπη μου,

όλα τα περασμένα.......

Σου μίλησα για μένανε,

κι  εγώ πως  νιώθω,

τα μάτια σου μου είπανε, 

δεν θα σε προδώσω....

Σε πίστεψα, με κέρδισες

και "σ'αγαπώ" σου είπα, 

την δεύτερη τη μέρα μας

και τη χαρά σου είδα....

Ταξίδια κάναμε πολλά,

σε μέρη που δεν πήγα,

τον τόπο  σου αγάπησα,

το σπίτι σου που μπήκα...

Πέρασαμε πολλά μαζί 

μπόρες και καταιγίδες

και όταν έφευγα εγώ,

 έφερνες τις  ηλιαχτίδες...

Γερά κρατάς το χέρι μου,

ποτέ δεν το αφήνεις

και όλα μου τα δύσκολα,

με μια ματιά τα σβήνεις....

Θέλω τόσα να σου πω,

σαν είμαι μακριά σου, 

μα πνίγεται η φωνή,

σαν έρχομαι κοντά σου...

Μου λες στα μάτια  μου,

το σ'αγαπώ το βλέπεις,

μα μωρό  μου ήθελα

πολύ και να το ξέρεις... 

Το Σ'ΑΓΑΠΩ" το έγραψα,

μέσα  στην καρδιά μου,

 σφραγίδα  με το αίμα της,

 μη φύγεις μακριά μου....

Αφιέρωμα στην κόρη μου....Γιώτα!

Κόρη μου άστρο φωτεινό

και της καρδιάς καμάρι,

μοσχοβολάς το δειλινό,

βάρσαμο και θυμάρι....

Μέσα  στα μάτια σου κοιτώ

και βλέπω το φεγγάρι

και απ' τα χείλη σου θαρρώ,

σκάει μαργαριτάρι....

 Παρακαλώ την Παναγιά,

που έχεις τ'ονομά της,

να σε προσέχει από ψηλά,

μην πάρει τη ματιά της....

Και στο θεό  προσεύχομαι,

υγεία να σου δίνει

και τ'όνειρο σου εύχομαι,

αληθινό να γίνει....

Να είσαι πάντοτε καλά,

το γέλιο  μη σου λείψει,

δάκρυ από τα μάτια σου,

ποτέ να μην κυλήσει....

Την ευχή μου πάντοτε,

να έχεις μαξιλάρι

αν θα πονέσεις κάποτε,

τον πόνο σου να πάρει...

Ευχή μητέρας κόρη μου,

αν έχεις στο πλευρό σου,

στα δύσκολα αγάπη μου,

θα είναι φυλαχτό σου.....

Σε λατρεύω, σ'αγαπώ...

Αυτοπυρπόληση...ή εμπρησμός;

Αυτοπυρπολούμαι λες πάντα,
Ξεχνάς όμως ότι εσύ  έβαλες το φιτίλι
Ότι εσύ κρατάς  τη φλόγα  κοντά του....
Και δεν θέλει πολύ να πάρει φωτιά...
Στην παραμικρή κίνηση...
Στο ανεπαίσθητο σάλεμα...
Στο λιγοστό φύσημα του αέρα....
Κινδυνεύει να γίνει έκρηξη!
Όλα να ανατιναχτούν!
Όλα να καούν!
Αυτά που με τόσο κόπο....
Έφτιαξες...έφτιαξα...
Και ξέρεις κάτι;
Δεν μπορείς να ξαναχτίσεις ....
Σε έδαφος καμένο...
Δυο φορές καμένο....
Μην παίζεις με την φλόγα!
Θα καείς!
Θα καώ!
Αυτοπυρπολήθηκες θα λες...
Μα κατά βάθος θα ξέρεις...
Πως εσύ ήσουν μόνο  εμπρηστής...
Κι εγώ το θύμα....
Τι κρίμα...

Και παραμένεις Άνθρωπος!

Τελικά το ψέμα είναι πιο δυνατό από την αλήθεια...

ποιός είπε πως η αλήθεια πάντα λάμπει;

ίσως μετά από καιρό να γίνεται αυτό..

όμως είναι πάντα αργά...

έχουμε χάσει έναν φίλο,

έναν αγαπημένο,

κάτι που το είχαμε  ή έτσι λέγαμε...

ψηλά ότι το κρατούσαμε...

λόγια,λόγια μόνο λόγια....

πάντα θα υπάρχουν οι κακόβουλοι, 

που επειδή δεν μπορούν να σε φτάσουν ,

προσπαθούν να σε κατεβάσουν,

στο επίπεδό τους.....

και διάολε τα καταφέρνουν...\

επειδή εσύ παίζεις τίμια,

καθαρά,με ανοιχτά χαρτιά...

και πέφτεις "θύμα" των καταστάσεων...

επειδή ποτέ δεν σκέφτεσαι ,

να φερθείς ύπουλα....

να κάνεις ότι οι άλλοι...

πιστεύεις πως η αλήθεια ,

είναι η καλύτερη μέθοδος....

και την ακολουθείς....

και μετά την πατάς....

και παρόλα αυτά ...

εσύ συνεχίζεις να υπερασπίζεσαι ....

την αλήθεια σου και ας ξέρεις ....

πως μόνο σε καλό δεν θα σου βγεί....

γιατί είσαι άνθρωπος...

με άλφα κεφαλαίο....

και έχεις μάθει στην ζωή ..

τίμια να πορεύεσαι...

και ας πέφτουν τα χαστούκια βροχή....

και όσο πέφτουν αυτά....

τόσο εσύ επιμένεις...

και πας κόντρα σε όλα αυτά...

και παραμένεις ...

Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο Σ!

Αχ! έρωτα πόσο με πεθαίνεις!

Κάθε που σε συναντώ 

η καρδιά μου φτερουγίζει

ο φόβος πως δεν με θες

πάντα με τριγυρίζει..

Όταν αγκαλιά με κρατάς 

όλα γύρω ομορφαίνουν,

και όταν με φιλάς 

τα πάντα ανασαίνουν....

Μα σαν με αποχαιρετάς

η καρδιά μου στάζει,

δεν στο δείχνω μάτια μου

μα η ψυχή σπαράζει.....

Δεν το μπορώ ,δεν γίνεται

άλλο ν'αμφιβάλλω,

λέω να φύγω να σωθώ

πότε μυαλό  θα βάλω;

Κάθε που μου μιλάς

πάλι με καταφέρνεις,

σε σένα να γυρνώ

κοντά σου να με φέρνεις...

αχ!!έρωτα πόσο με πεθαίνεις!

Μην το πετάς το "σ'αγαπώ"....

Κάθε που "σ'αγαπώ" μου λες

νομίζεις  με τουμπάρεις, 

 δεν είναι έτσι αγάπη  μου

πιστεύω  με σνομπάρεις....

Μα θα'ρθει κάποτε η στιγμή 

που θα σου πω αντίο,

να δεις πως είναι μάτια μου 

να τρέμεις μες στο κρύο.....

Δική σου  μην με θεωρείς

ούτε πως σ'άγαπάω,

μη κι έρθει 'κείνη η  στιγμή

που  όλα τα πετάω.....

Στο έχω πει πολλές φορές

αν φύγω δεν γυρίζω

και  όταν  με χάσεις θα το  δεις

εγώ πόσο  αξίζω.....

Δεν έχω άλλη υπομονή

παίζεις   με την καρδιά μου,

όμως ποτέ σου δεν θα   δεις 

να  τρέχουν τα δάκρυά μου....

Το σ'αγαπώ να μην το λες

όταν  δεν το πιστεύεις

και μην νομίσεις μάτια μου

εμένα πως  παιδεύεις....

Μην το πετάς το σ'αγαπώ

δεν είναι σκουπιδάκι,

όταν το νιώσεις θα'ναι αργά 

δεν είσαι πια παιδάκι.....

Μην το πετάς το σ'αγαπώ

στα χώματα,στις λάσπες,

δεν είναι ίδιες  μάτια  μου

όλες μας  οι αγάπες....    Γ....Κ...