ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ!!!!

Τα παιδικά τα όνειρα μ' ελπίδα πάντα ζούνε
και με αλλιώτικα φτερά στα σύννεφα πετούνε....
όταν είσαι μικρό παιδί  ξέγνοιαστα αρμενίζεις
απ' τις φουρτούνες της ζωής  τίποτα δεν γνωρίζεις....

Περνούν τα χρόνια κ'έρχονται μπόρες και καταιγίδες

μαραίνονται τα όνειρα μαζί με τις ελπίδες...

χάνεσαι στη διαδρομή στα λάθος μονοπάτια

τα όνειρα σου άφησες , σε ξένα σκαλοπάτια...

Στα  πάτησαν,  στα πέταξαν, σου σπασαν τα φτερά σου

άπονα λεηλάτησαν τη δόλια την καρδιά σου...

μαζεύεις τα κομμάτια σου με χέρια ματωμένα

σκουπίζεις τα ματάκια σου που είναι βουρκωμένα ...

Χαμένα είν' τα όνειρα θαμμένα μες στο χώμα

μάζεψε την ελπίδα σου, ζεις ευτυχώς ακόμα..

ψάξε την δύναμη να βρεις  απ'την αρχή ν' αρχίσεις

κι ότι σε πίκρανε πολύ πίσω σου να τ'αφήσεις...

Τράβα τον δρόμο σου μπροστά, το παρελθόν σου σβήσε

βάλε μια κόκκινη γραμμή, τη δύναμη σου δείξε...

γίνε ξανά περήφανη, σήκωσε το κεφάλι

τα όνειρα σου ξέθαψε, ζησ' την ζωή σου  πάλι...Γ.Κ..

Αγοραίος έρωτας!!!

Αγώνα δρόμου έκανες, μ'εσένα να τα φτιάξω
πίστευα πως μ'αγάπαγες, μ' εσένα θα ταιριάξω...
έκανα λάθος τρομερό, το χρήμα μόνο κοιτούσες
μα σαν τελείωσε κι αυτό, άπονα με παρατούσες...

                            R

Σ'αγάπησα όμως πολύ,σου 'μαθα τι 'ναι αγάπη
μα το πλήρωσα ακριβά, έχυσα αίμα και δάκρυ....
σου 'δωσα σώμα και ψυχή, μου 'δωσες αχαριστία
με πρόδωσες, με πλήγωσες, δεν ήσουν καν κυρία....


Όλα στα ΄δωσα που λες, κοιμήθηκα βρε στο χώμα
για χάρη σου αρνήθηκα, Χριστό και μάνα ακόμα....
κύριος ήμουν πλάι σου, σε κοίταζα στα μάτια
μα φέρθηκες μπαμπέσικα, και μ'έκανες κομμάτια...


Τώρα σ'άλλη πια αγκαλιά, μαθαίνω συ πως κοιμάσαι
κι όταν με συναντάς γελάς,μωρό μου δεν με λυπάσαι...
μόνο το χρήμα προσκυνάς, γι'αυτό πουλάς το σώμα
μα σαν γεράσεις θα ζητάς,αγάπη σ'άδειο στρώμα....     Γ...Κ.

Φεύγεις έτσι απλά!!!

ΔημόσιαΦίλοιΜόνο εγώΠροσαρμογήΟικογένειαΠεριοχή Athens, GreeceΕπιστροφή

Ξύπνησα τούτο το πρωί, με δάκρυα στα μάτια

σαν  έφευγες αγάπη μου και μ' άφηνες κομμάτια...

Ματώσανε τα χείλη μου, απ' τα πικρά φιλιά σου

και στην ψυχή μου έχτιζες, πύργους με τα ψέμματά σου...

Πως μ' αγαπούσες έλεγες, για μένα μόνο ζούσες

ήμουνα η ανάσα σου,δίπλα μου ξυπνούσες...

Φιλί- φιλί μ' ανάσταινες, καρδιά μου και πνοή μου

σαν μου σιγοψιθύριζες, μην φύγεις απ' την ζωή μου...

Τώρα φεύγεις έτσι απλά,την πόρτα πίσω σου κλείνεις

χωρίς αντίο και ντροπή, σημασία δεν μου δίνεις..

Ξεχάστηκαν οι όρκοι σου και τα μεγάλα λόγια

που υπόγραφες μέχρι χτες, σ'όλα τα ημερολόγια...

Είναι ο πόνος μου βαθύς, θα τρέχουνε τα δάκρυα 

σαν  θα σε συλλογίζομαι, μονάχη μου τα βράδια....

Δεν θα ξεχάσω τις στιγμές, που ήμουν αγκαλιά σου

πάντα θα ονειρεύομαι, θα ζω με τα φιλιά σου....Γ...Κ...

Θα σβήσω την αγάπη μου!!!!

Της ψυχής μου μια γωνία,ζητάς να ξαποστάσεις

της ζωής σου την ανία,για λίγο να ξεχάσεις.

Να σου σερβίρω θες καφέ, πικρό σαν την ζωή σου

ένα ποτήρι με κρασί, ν'αντέξει η ψυχή σου...

                ΡΕΦΡ....

Μα δεν είμαι γω καράβι,μήτε τρένο η καρδιά

καφενείο να κερνάει,σαν θα πέφτει η νυχτιά...(δις)...

Επισκέπτης θες να είσαι,στην δική μου την ζωή

πάντα να 'ρχεσαι, να φεύγεις, λύση είχες την φυγή.

Την ζωή σου θες να κάνεις,να περνάς εσύ καλά

κι αν καρδιές πληγώνεις, λες πως δεν σε αφορά...

Γι'αυτό άλλαξε πορεία,ψάξε γι' άλλονε σταθμό

η δική μας ιστορία,δεν έχει προορισμό.

Μην νομίζεις πως θα κλάψω,ή θα στεναχωρηθώ

της ζωής μου το τιμόνι,ξέρω πάντα να κρατώ...

Σβήνω τα φώτα του σταθμού,η ώρα περασμένη

σαν ξημερώσει θα φανεί,αν είμαι πληγωμένη.

Θα σβήσω την αγάπη μου,δεν μου άξιζες εσύ

ότι ήσουν ένα λάθος,το έμαθε  η ψυχή...Γ...Κ....

Βγάλε την μάσκα!!!!

Βγάλε την μάσκα που φοράς
να δω το πρόσωπο σου
άσε με να υποδυθώ
τον ρόλο τον δικό σου...

Δείξε την αλήθεια σου
κρύψε καλά το ψέμα
κι άσε με να σε χαρώ
λίγο πριν από το τέρμα...

Αγάπησε με αν μπορείς
χωρίς περικοκλάδες
άσε με να ονειρευτώ
Ανάστασης λαμπάδες...

Ύστερα να γίνω εσύ
την μάσκα σου να βάλω
να ζήσω μες το ψέμα σου
να μην πονέσω άλλο...

Βγάλε την μάσκα που φοράς
να δω το πρόσωπο σου
άσε με να προσποιηθώ
λίγο τον εαυτό σου....Γ...Κ....

Πειρατικός σταθμός!!!!!!!!!!!

Σ' ένα πειρατικό  σταθμό
απ' τα παιδικά μας χρόνια
κλείναμε τα ραντεβού
αφιερώνοντας τραγούδια...

Έπειτα σε περίμενα
στου δρόμου τη γωνία
κ' όταν αργούσες να φανείς
μ' έπνιγε η αγωνία...

Σ' ένα πειρατικό σταθμό
απ' τα παιδικά μας χρόνια
τραγούδια σ' αφιέρωνα
πως θα σ' αγαπώ αιώνια...

Μεγαλώσαμε κ' οι δυό
χωρίσανε οι δρόμοι
μα κείνον τον πειρατικό
τονε θυμούμαι ακόμη...

Σ' ένα πειρατικό σταθμό
απ' τα παιδικά μας χρόνια
μαζεύαμε τα όνειρα
σαν τα βουνά τα χιόνια...

Απ' τα παιδικά μας χρόνια
εκείνος ο πειρατικός
στο δεύτερο πρόγραμμα
ο ερασιτεχνικός....Γ.Κ.

Αφιερωμένο στον φίλο μου Τσιτσιμίδη Γιάννη που με ενέπνευσε, ύστερα από την χτεσινοβραδυνή κουβέντα μας...Για σένα Γιαννάκη με αγάπη!!!Στα τότε σου όνειρα..στον τότε σου σταθμό!!εύχομαι να σε ταξιδέψω πίσω στο χρόνο...

Μου αρέσει!

Αγάπη μου!!!!

Με τα λόγια σου με ταξιδεύεις...
σε πέλαγα και ωκεανούς...
σε ουρανούς και αστέρια..
και εγώ σε ακολουθώ...
τυφλά .....
ονειρεύομαι...
μα οι πράξεις σου...
με ταλαντεύουν στα κύματα...
με προσγειώνουν σε ερήμους...
διψώ....
καίγομαι...
και εσύ απομακρύνεσαι...
με βήμα γοργό...
λαχάνιασα...
κουράστηκα...
να τρέξω άλλο δεν μπορώ..
δεν κυνηγώ το όνειρο..
μένω εδώ..
να περιμένω....
να'ρθεις....
ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!!!! Γ.Κ.